Extreme pijn in de kraamweek: hoe te voorkomen of wat te doen?

 

Negen maanden leef je naar dat moment toe: de bevalling, het moment dat je je kindje voor het eert in je armen mag sluiten. Je hoopt net als iedereen op de “roze wolk” en dat je je lieve wondertje mag gaan vertroetelen. Maar helaas is de eerste periode na een bevalling niet voor iedereen een roze wolk. Soms is deze behoorlijk zwart. Bijvoorbeeld wanneer het niet goed gaat met je baby. Maar wanneer je te maken hebt met extreme pijn rond het bekken na de bevalling is de wolk ook verre van roze. In deze blog sta ik hierbij stil om bewustwording te scheppen of eventueel herkenning te geven.

Onlangs werd ik gebeld door een wanhopige vader. Hij vertelde dat zijn vrouw bijna een week geleden bevallen was van hun zoon en sindsdien extreme pijnklachten had. Ze kon niet zelfstandig uit bed komen en kon maar een paar passen lopen. Haar zoon werd in haar armen gelegd wanneer ze moest voeden. Ze kon hem zelf niet pakken. Ook had ze geen controle meer over haar blaas. Ze voelde geen aandrang, verloor urine en had obstipatie. De wanhoop was te horen in zijn stem toen hij vroeg of ik iets voor zijn vrouw kon betekenen. Gelukkig kon ik antwoorden “Ja, dat kan ik”!

De volgende dag ben ik gelijk naar hen toegegaan. Al snel heb ik uitgevraagd hoe de bevalling was gegaan. Daar ligt namelijk eigenlijk altijd de oorzaak bij zulke extreme klachten. In dit geval was er tot de ontsluitingsfase niks aan de hand geweest. De persfase was echter een drama geweest. Zoonlief had vastgezeten in haar bekken. De vacuümpomp was toegepast, maar helaas gaf dit geen resultaat. Uiteindelijk moest ze met spoed naar de OK voor een keizersnede. De pijnklachten waren gelijk na de bevalling ontstaan.

Voor mij was het duidelijk waar de oorzaak zat: in de persfase. Tijdens de persfase komt er veel kracht en druk op het bekken te staan. Het bekken moet letterlijk een beetje uit elkaar bewegen bij de uitdrijving. Wanneer dit geleidelijk gaat is er niks aan de hand. Maar wanneer de persfase stagneert, kan het veel ellende geven. Het toepassen van een vacuümpomp geeft alleen al een verhoogde kans op bekkenpijn. Maar de allergrootste boosdoener zit in het volgende. Bij de vrouwen met extreme bekkenpijn waar ik in de kraamweek ben geweest, gaven allen aan dat zij op de rug hadden geperst en dat het niet soepel verliep. Vermoeidheid was op gaan spelen en allen hadden geen kracht meer om hun eigen benen vast te houden, dus dit had iemand anders gedaan voor hun.

Wat namelijk heel belangrijk is dat er een symmetrische kracht op het bekken komt tijdens het persen. Dit krijg je wanneer je je eigen benen vasthoudt. Maar wanneer iemand anders je benen vasthoudt, komt er tijdens het persen krachtsverschil en asymmetrie. Er vindt dan vaak een verschuiving plaats in het bekken. Bij een klein verschil in de stand van het bekken heb je wel pijn, maar kun je nog wel lopen. Hoe asymmetrischer het bekken komt te staan, des te meer klachten.

In het geval van bovenstaande cliënt heb ik de stand van het bekken gecontroleerd. En daar was gelijk de bevestiging: een enorme asymmetrie in de bekkengewrichten. Alle spieren rondom het bekken gaan zich dan vervolgens volledig verkrampen en dat geeft veel pijn. Dit kan ook weer leiden tot andere klachten, zoals obstipatie en geen controle meer hebben over de blaas. Ik heb haar uitgelegd wat er aan de hand was en vervolgens ben ik aan de slag gegaan met hele rustige technieken.

En het resultaat? Na de behandeling kon ze alweer stabieler lopen en staan. De pijn was al iets afgenomen, maar nog wel aanwezig. Ik heb haar uitgelegd dat dit in de loop van de dagen af zou nemen; verkramping in de spieren gaat er namelijk niet gelijk uit.

Na 2 dagen ben ik weer heen geweest. Ze gaf aan dat ze veel spierpijn had gehad, maar dat ze al veel makkelijker uit haar bed kon komen en dat het lopen beter ging. Ook de pijn was verminderd. Ze was zo blij en het gaf haar moed dat het goed zou komen. Ze was namelijk heel angstig dat het niet meer goed zou komen. Ik heb haar kunnen geruststellen en zo zijn we weer aan de slag gegaan. Per keer dat ik haar had behandeld ging ze vooruit. Na 4 behandelingen liep ze alweer kleine stukjes buiten en kon ze haar zoon een schone luier geven. Het gevoel van aandrang voor het plassen herstelde zich en ook de obstipatieklachten verdwenen. Kortom, een prachtig resultaat in een paar behandelingen!

Misschien heb je deze blog nu wel gelezen met een stuk angst, bijvoorbeeld omdat je binnenkort zelf mag gaan bevallen. Het is zeker niet mijn bedoeling om angst te creëren. Maar ik wil met deze blog vooral werken aan bewustwording en preventie. Ik gun namelijk niemand zulke extreme klachten toe. En eigenlijk is de tip simpel om dit te voorkomen: laat nooit iemand jouw benen vasthouden op het moment dat je gaat persen op de rug!! Je voorkomt hier echt veel ellende mee!

En mocht je jezelf herkennen in bovenstaand stuk? Neem dan alsjeblieft contact op. Een asymmetrie in het bekken moet het liefst zo snel mogelijk worden behandeld. Huisartsen geven hier helaas nog wel eens een verkeerd advies in. In het geval van bovenstaande cliënt had de huisarts ook haar therapie in de kraamweek afgeraden. “Geef het tijd”, was het advies van haar huisarts. Absoluut ben ik het mee eens met dit advies, maar er is zeker ook al wel iets te doen op korte termijn. Echter, de therapeut moet wel weten wat hij of zij doet. Dus zorg er voor dat je een bekkenoefentherapeut of bekkenfysiotherapeut benaderd die hier ervaring mee heeft.

 

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *